Dni Polskiego Teatru na Wileńszczyźnie – Šalčininkų kultūros centras

DNI POLSKIEGO TEATRU NA WILEŃSZCZYŹNIE
to wydarzenie artystyczne, stworzone w celu promocji kultury polskiej wśród społeczności polskiej mieszkającej na Wileńszczyźnie.

Spektakle w ramach projektu odbędą w Solecznikach w dniach 13 listopada-13 grudnia 2024 r.

W ramach wydarzenia prezentowane będą spektakle teatralne, oparte na twórczości polskich autorów, w wykonaniu uznanych polskich artystów, adresowane do dorosłej publiczności oraz młodego widza.

Zapraszamy do zapoznania się z programem.

MAŁY NIEDŹWIADEK – STAND-UP

13 LISTOPADA GODZ. 10:00| ŚRODA

CENTRUM KULTURY W SOLECZNIKACH

Autor: Elżbieta Chowaniec
Reżyseria: Aldona Figura
Obsada: Konrad Szymański
Opieka pedagogiczna: Jędrzej Fulara

Spektakl skierowany jest do widzów 7-12 lat.
Czas trwania spektaklu: ok. 60 minut

„Mały Niedźwiadek” to najnowsza sztuka Eli Chowaniec, inspirowana niezwykłą historią Niedźwiedzia Wojtka – syryjskiego misia brunatnego, przygarniętego wiosną 1942 przez żołnierzy z 2. Korpusu Polskiego, dowodzonego przez gen. Władysława Andersa. Dramatopisarka znana z docenianych, autorskich adaptacji i inscenizacji dla dzieci, sięga po legendarną opowieść o przyjaźni, braterstwie i waleczności w nieludzko trudnych czasach, adaptując ją do wrażliwości i wyobraźni małego widza.
Dla twórców teatralnych pracujących z dziecięcą widownią, kluczowym jest stworzenie bezpiecznej przestrzeni na rozmowę o emocjach. W przypadku tematyki wojennej – emocjach trudnych i nie zawsze zrozumiałych, wywołujących bunt czy strach. „Mały Niedźwiadek” to projekt edukacyjno-artystyczny, który zachęca do wspólnego snucia opowieści o przeszłości, rozumianej jako źródło uniwersalnych doświadczeń i przeżyć. Uniwersalnych – bo nieustająco obecnych w naszej, pozornie spokojnej rzeczywistości. Zapraszamy najmłodszych widzów do wędrówki przez pustynie Dalekiego Wschodu i wzgórza włoskiego Monte Cassino; rejs transatlantykiem Batory i odwiedziny pewnego edynburskiego zoo.
Jest 1939 rok. Rozpoczyna się największa w historii świata wojna totalna. Główny bohater – 17 letni Wojtek z dnia na dzień, zostaje pozbawiony domu i rodziny. Oddalony od kraju, w którym spędzał beztroskie dzieciństwo, niespodziewanie ląduje w odległej i nieznanej Rosji. Tu, zmuszony do ciężkiej pracy, poznaje swoich rówieśników: Osiłka, Gapę, Kucharza i Majora. Chłopcy stają się żołnierzami i szybko wyruszają w podróż, która odmieni ich życia na
zawsze. Wojna to nie zabawa. To ciągłe wyzwania i walka, to bycie odważnym nawet wtedy, kiedy bardzo się boisz. Na szczęście wspiera cię Twoja kompania i przyjaciele, na których możesz liczyć. A co jeżeli Twoją bratnią duszą stanie się mały niedźwiadek? Czy to możliwe, że zwierzę ma ludzkie uczucia i chce się do ciebie przytulić? Czy miś może być tak samo samotny i smutny jak Ty, kiedy tęsknisz za mamą i tatą? Czy niedźwiadek rozumie, czym jest wojna?
„Mały niedźwiadek” to kolejny po „Annie – brzydkim kaczątku” czy „Akademii Mr Kleks” tekst Chowaniec, który na nowo odczytuje dobrze znaną historię. Autorka z charakterystyczną dla siebie wrażliwością i empatią przygląda się emocjom bohaterów; ich walce ze słabościami i odkrywaniu w sobie nieprzejednanej siły. Oddanie głosu nastoletniemu bohaterowi czyni sztukę przystępną i łatwą w odbiorze. Twórcy zapraszają dzieci i dorosłych do odbycia z nimi niezwykłej podróży, w której wszystko jest możliwe. Nawet przyjaźń z niesfornym, dwumetrowym niedźwiedziem.

Zrobiłem krok ku misiowi. Miś zrobił krok w moją stronę. Czułem jego niedźwiedzi oddech – oddychał bardzo szybko, ja przestałem oddychać. Miś się zbliżył…. zamknąłem oczy…. A potem poczułem ciepło. Miś objął mnie delikatnie i przytulił. Nie ruszał się. Ja też nie śmiałem drgnąć. Czułem się jak wtedy, gdy byłem mały, z mamą i tatą i oni obejmowali mnie czule. Po moim ciele rozlała się gorąca fala ciepła. Przypomniał mi się dom. Dom, którego już nie ma i do którego nie wiadomo, kiedy wrócę. Zacząłem płakać. Miś odsunął się ode mnie, przyszedł Osiłek, Gapa, Kucharz, Major – wszyscy poklepywali mnie po plecach. Czułem, że Wojtek też mnie klepał.
Widziałem, jak w oczach majora zebrały się łzy. Poklepał mnie po ramieniu – tamtej nocy na statku spałem dobrze, byłem szczęśliwy, śniłem o Polsce – szedłem po krakowskim rynku z misiem za rękę.

Fragmenty sztuki „Mały Niedźwiadek” Elżbiety Chowaniec

Słowo od autorki
„Mały Niedźwiadek” to opowieść o pięknej przyjaźni w niewyobrażalnie trudnym czasie wojny. Pełna groteskowych i zabawnych wydarzeń, ale i wzruszających momentów, przenosi nas do czasów, kiedy bycie razem znaczyło najwięcej i potrafiło nieść wiarę i nadzieję na lepsze jutro.
„Mały niedźwiadek” opowiada o tym, kim był sam niedźwiedź Wojtek. A niedźwiedź Wojtek był nie tylko żołnierzem polskiej armii, ale i misiem o wielu ludzkich cechach – bez wątpienia zasługującym na miejsce w literaturze, teatrze, telewizji i kinie, w sercach i umysłach małych oraz dużych.
Z wdzięcznością, że mogłam na nowo opisać jego dawne przygody, oddaję w Państwa ręce tekst „Małego Niedźwiadka” wierząc, że przyjaźń, która wydarzyła się między ludźmi a opisywanym misiem, napełni Was radością i mocą.
Elżbieta Chowaniec

(…) nauczanie nie polega na programowaniu, ale na problematyzowaniu, nie na udzielaniu odpowiedzi, lecz na formułowaniu pytań, nie na ujednolicaniu poglądów uczniów i wychowawcy, lecz na prowokowaniu młodych ludzi do samodzielnego formułowania myśli. (…) Mówimy zatem o uczeniu w dialogu, o realiach życiowych ucznia i możliwościach zmiany. Dialogiczny proces nauczania to rozmowa, to myślenie sprzecznościami.
Christoph Nix, Nauka stawiania pytań ,tłum. M. Szpak

BIOGRAMY

ELŻBIETA CHOWANIEC

Dramatopisarka, autorka sztuk dla dzieci i dorosłych. Absolwentka Wydziału Radia i Telewizji w Katowicach, Szkoły Filmowej w Łodzi, Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie. Uczennica Laboratorium Dramatu w Warszawie. Uczestnik wielu seminariów i warsztatów dramaturgicznych, m.in. z Markiem Ravenhillem, Nikolajem Koladą, Iwanem Wyrypajewem. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie teatru w 2009 r.

Debiutowała sztuką pt. „Gardenia” w 2007 roku w reżyserii Aldony Figury w Laboratorium Dramatu w Warszawie. Jej teksty wystawiane są w kraju i za granicą. „Gardenia” miała swoje tłumaczenia na język węgierski, rosyjski, rumuński, angielski, niemiecki. „Nie umiera się w maju” na język węgierski. „Gardenia” zagościła w repertuarze teatrów na
Węgrzech (Budapest), w Rosji (Moskwa/ Saint Petersburg/ Krasnojarsk), w Mołdawii oraz Rumunii (Timisoara/ Romanian National Public Television (SRTv/ Bucharest). Dramat „Gardenia” oraz „Dama z łasiczką” doczekały się także realizacji telewizyjnych. Od 2013 roku tworzy tandem artystyczny z czeskim reżyserem Markiem Zakosteleckym, z którym wspólnie realizują adaptacje, inscenizacje i autorskie spektakle dla dzieci. („Dziatki, dziatki”, „Pod adresem marzeń”, „Legendy ziemi świętokrzyskiej”) Współpracowała z takimi reżyserami, jak: Aldona Figura, Joanna Grabowiecka, Daria Kopiec, Wojtek Urbański, Robert Drobniuch, Marek Zakostelecky, Jiri Havelka.
Realizowała spektakle w Teatrze na Woli w Warszawie, Laboratorium Dramatu, Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, w Teatrze Powszechnym w Radomiu, w Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie, w Teatrze Współczesnym w Szczecinie, we Wrocławskim Teatrze Lalek, w Teatrze Lalka w Warszawie, Teatrze Baj w Warszawie, w Teatrze Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach, jak również w Polskim Radiu.
Autorka interesuje się także dramaturgią formy, a szczególnie teatrem tańca. Na swoim koncie ma realizacje z grupą Pracownia Fizyczna z Łodzi, Izabelą Chlewińską. Wykłada też dramaturgię tańca na kierunku chorografia, na Akademii Muzycznej w Łodzi.

ALDONA FIGURA

Reżyserka. Ukończyła filologię angielską na UW oraz wydział reżyserii dramatu w PWST w Krakowie. Debiutowała w Teatrze im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze w 2000 roku wystawieniem „Szelmostw Skapena” Moliera. Wyreżyserowała także: „Zazdrość” E. Vilar w Teatrze Nowym w Łodzi, „Monologi waginy” E. Ensler i „Tylko ta pchła” N. Wallace w gdańskim Teatrze Wybrzeże, „Cicho” M. Bielińskiego w Teatrze Polskim we Wrocławiu oraz „Kochanowo i okolice” P. Jurka w Teatrze Powszechnym w Łodzi.

Uczestniczyła w międzynarodowych warsztatach aktorsko-reżyserskich w Irlandii i teatralno-muzycznych w Niemczech. Brała udział w organizowanym przez wrocławski Teatr Polski Festiwalu EuroDrama oraz dwukrotnie we Fringe Festival w Edynburgu ze spektaklami w międzynarodowej obsadzie. W 2007 roku na Targach Nowej Dramaturgii w Radomiu otrzymała Nagrodę Dramaturgów za reżyserię spektaklu „Absynt” M. Fertacz, zrealizowanego w Laboratorium Dramatu w Warszawie, gdzie ponadto zrealizowała prapremiery: „Tiramisu” J. Owsianko, „Gardenię” E. Chowaniec, „Przylgnięcie” i „Baden-Baden” P. Rowickiego oraz „Obcego Króla” Cyryla Cyberskiego. W Teatrze Dramatycznym w Warszawie zrealizowała „Kamasutrę” Watsjajany, „Exterminatora” P. Jurka, „Kupca weneckiego” W. Shakespeare’a w nowym tłumaczeniu Piotra Kamińskiego, „I że cię nie opuszczę” G. Watkinsa, „Protest” na podstawie 1-aktówek Vaclava Havla oraz „Kruka z Tower” Andrieja Iwanowa. Konrad Szymański i Katarzyna Herman za role w spektaklu „Kruk z Tower” otrzymali nagrody
aktorskie podczas 61. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. Była II reżyserem przy „Malambo”, „Merlinie”, „Naszej klasie” i „Młodym Stalinie” T. Słobodzianka oraz przy „”Miarce za miarkę W. Shakespeare’a w reż. Oskarasa Koršunovasa. Przez wiele lat prowadziła Laboratorium Dramatu w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Jej ostatnia realizacja repertuarowa to „Historia Jakuba” Tadeusza Słobodzianka z udziałem Łukasza Lewandowskiego zrealizowana w Teatrze Ateneum, wyróżnionym podczas Festiwalu Sztuki Aktorskiej „Teatropolis”. W sierpniu 2024 podczas Festiwalu Stolica Języka Polskiego w Szczebrzeszynie zaprezentowała kolejny monodram na podstawie sztuki Tadeusza Słobodzianka „Niedźwiedź Wojtek” z tytułową rolą Michała Pieli.

KONRAD SZYMAŃSKI

Aktor teatralny i filmowy. Absolwent Wydziału Aktorskiego warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Współpracował z Teatrem Narodowym w Warszawie, Teatrem Wielkim-Operą Narodową, Teatrem Druga Strefa, Teatrem Współczesnym w Warszawie. Laureat nagrody aktorskiej za role Złotowłosego Parysa i Nieszczęsnego Menelaosa w przedstawieniu „Każdy musi kiedyś umrzeć Porcelanko, czyli rzecz o Wojnie Trojańskiej” w reż. Agaty Dudy-Gracz oraz za rolę Osipa w spektaklu „Płatonow” w reż. Moniki Strzępki na 37. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. Od 2020 roku etatowy aktor Teatru Dramatycznego w Warszawie. Tutaj stworzył role w spektaklach takich jak: „Dziwny przypadek psa nocną porą” S. Stephensa w reż. J. Krofty, „Kruk z Tower” A. Iwanowa w reż. A. Figury (Trzecia Nagroda Aktorska na 61. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych – Festiwalu Sztuki Aktorskiej), „Amadeusz” P. Shaffera w reż. A. Wieczur, „Król Lear” W. Shakespeare’a w reż. W. Kostrzewskiego, „Mój rok relaksu i odpoczynku” O. Mosfegh w reż. K. Minkowskiej, „Piotruś Pan” J. M. Barrie w reż. A. Ilczuk, „Podwójny z frytkami” J. Czaplińskiego w reż. P. Pacześniaka. Współpracuje z Teatrem Polskiego Radia.

JĘDRZEJ FULARA

Aktor, absolwent Państwowego Studium Aktorskiego przy Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie. Występował w Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie oraz w Teatrze Współczesnym w Warszawie. Uczył się także sztuki mimu w Studiu Pantomimy przy Teatrze na Woli oraz podczas licznych warsztatów. Posiada kilkuletnie doświadczenie w pracy z dziećmi.

KAMIEŃ NA KAMIENIU

17 LISTOPADA GODZ. 15:00| NIEDZIELA

CENTRUM KULTURY W SOLECZNIKACH

„KAMIEŃ NA KAMIENIU” to powieść Wiesława Myśliwskiego, która stała się wydarzeniem literackim już w trakcie druku na łamach miesięcznika TWORCZOŚĆ w 1983 roku. Późniejsze nagrody i wyróżnienia – m.in. tytuł „Książki dziesięciolecia 1975 – 1985″ w plebiscycie TYGODNIKA KULTURALNEGO potwierdziły tylko wielkość tej literatury. Henryk Bereza pisał o tej powieści: „Kamień na kamieniu” jest osiągnięciem powieściopisarskim miary najwyższej w skali dokonań polskiego powieściopisarstwa w XX wieku.

Adaptacja teatralna Andrzeja Roga, aktora Teatru STU od 1984 roku, kieruje się słowami samego autora: „Literatura jest nie tylko poszukiwaniem prawdy o świecie, jest także, a może przede wszystkim, poszukiwaniem prawdy o sobie samym.”

Dlatego reżyser skupił się na tematach dotyczących jego pokolenia, oraz młodych ludzi żyjących tu i teraz. Wspaniała literatura sprawia, że śmiech widowni miesza się z głęboką refleksją, a zabiegi inscenizacyjne sprawiają wrażenie współuczestnictwa publiczności w dialogu dwóch stron osobowości bohatera.

HEJŻE NA SOPLICĘ! OPOWIEŚĆ O PANU TADEUSZU

28 LISTOPADA GODZ. 18:00| CZWARTEK

CENTRUM KULTURY W SOLECZNIKACH

Niepospolity pokaz zrekonstruowanej wersji filmu „Pan Tadeusz” (reż. Ryszard Ordyński, Polska 1928) – superprodukcji, pierwszej ekranizacji epopei narodowego wieszcza.

HEJŻE NA SOPLICĘ! OPOWIEŚĆ O „PANU TADEUSZU”:

JERZY BRALCZYK, MICHAŁ OGÓREK I ANNA SENIUK

Prof. Jerzy Bralczyk i red. Michał Ogórek z właściwą sobie elokwencją i humorem, dokonają na żywo wielkiej improwizacji: mickiewiczowskie dzieło skomentują (satyrycznie, historycznie, językowo), spointują i uzupełnią. Wzbogacą słowem (zrekonstruowany) obraz.

Fragmenty „Pana Tadeusza” usłyszymy także w mistrzowskim wykonaniu Anny Seniuk.

JERZY BRALCZYK – językoznawca, profesor nauk humanistycznych, polonista specjalizujący się w języku mediów, reklamy i polityki, a także popularyzator wiedzy o języku. Wiceprzewodniczący Rady Języka Polskiego, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu SWPS.

MICHAŁ OGÓREK – dziennikarz, felietonista, prezenter telewizyjny, satyryk i krytyk filmowy. Autor książek, m.in. „Przewodnik po Polsce”, „Najlepszy Ogórek, czyli kalendarz na każdy rok”, „Sto lat! Jak w ostatnim stuleciu czciliśmy przywódców”.

ANNA SENIUK – aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Na co dzień związana z Teatrem Narodowym w Warszawie. Profesorka Akademii Teatralnej w Warszawie. Reżyserka. Współpracuje z Teatrem Radia i Telewizji. Ma na swoim koncie niezliczoną ilość ról teatralnych i filmowych. Uhonorowana wieloma nagrodami i wyróżnieniami teatralnymi oraz nagrodami za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Radia i Telewizji. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Medalem Zasłużony Kulturze „Gloria Artis”.

BAJKI KRASICKIEGO

5 GRUDNIA GODZ. 11:00| CZWARTEK

CENTRUM KULTURY W SOLECZNIKACH

Teatr Klasyki Polskiej w Warszawie

udział biorą:
LIDIA SADOWA
MARTA DYLEWSKA
BARTOSZ TURZYŃSKI
KSAWERY SZLENKIER

Aktorzy związani z Teatrem Klasyki Polskiej w Warszawie będą czytać dla Państwa najpiękniejsze bajki i wiersze Ignacego Krasickiego.
Podczas tego wyjątkowego wydarzenia usłyszymy bajki Krasickiego, uznawanego za najwybitniejszego pisarza polskiego Oświecenia, w lekkiej formie przedstawiające poważną refleksję natury filozoficznej, społecznej i humanistycznej.

#OSIECKA

5 GRUDNIA GODZ. 18:00| CZWARTEK

CENTRUM KULTURY W SOLECZNIKACH

spektakl #Osiecka, na którego scenariusz składają się
piosenki, fragmenty dramatów i prozy Agnieszki Osieckiej.
Twórcy zabierają widza w emocjonalną, zaskakującą podróż poprzez uczucia, charaktery, tęsknoty i marzenia. Jest opowieść o młodej artystce, której marzenia zderzają się z brutalną rzeczywistością. Całość powoduje refleksję, że mężczyźni i kobiety patrzą na świat w sposób tak odmienny, że nigdy nie będą w stanie całkowicie się poznać i zrozumieć. I z tego powodu trzeba wielkiej pracy, by dwójka ludzi mogła zbudować trwałą relację. Na scenie Ona, On i zespół muzyczny. Ona jest wrażliwą młodą dziewczyną pełną marzeń i planów, On zaś wciela się w około 10 postaci mężczyzn, których Ona spotyka podczas swojej wędrówki przez życie i uczucia. Jest Producent z Hollywood, jest
dyrektor teatru, jest ratownik z morskiego kurortu, fryzjer, magik, prezenter, artysta. Jest przelotny wakacyjny romans, który kończy się długim milczeniem, jest spotkanie z dziwnym fryzjerem, który twierdzi, że umie uszczęśliwić kobietę, jest też wykład o tym, czym różni się kłamstwo męskie od żeńskiego. Jest wreszcie piosenka Kobiety, których nie ma. Spostrzeżenia Osieckiej o nas samych są bardzo aktualne, a jej humor sprawił, że spektakl jest mądrą i jak najbardziej współczesną komedią muzyczną.
Obsada:
ONA – NATALIA KWIATKOWSKA
ON – ALEKSANDER TALKOWSKI Absolwent krakowskiej AST i krakowskiej Szkoły Muzycznej. Aktor Teatru STU w
Krakowie. Laureat Grand Prix Festiwalu PPA OFF we Wrocławiu, laureat Grand Prix KOROWÓD i Grand Prix FORMA.
pianista – Dominik Kwaśniewski
gitarzysta – Grzegorz Kosowski
perkusista – Artur Pałusz
kostiumy i oprawa plastyczna – Aleksandra Pajączkowska
reżyseria – Łukasz Fijał
Relacja spektaklu na stronie